Atlas
grzybów




Atlas grzybów:








O GRZYBACH





Skuteczne i bezpieczne zbieranie grzybów

Aby skutecznie zbierać grzyby, trzeba dobrze znać teren grzybobrania. Grzybiarze wiele lat z rzeędu odwiedzający te same lasy zapamiętują, w jakim okresie i konkretnymmiejscu można sie spodziewać określonych gatunków. Są to wiadomości, które można zdobyć samemu.


Kiedy szukać grzybów

Chociaż grzyby rosną wszędzie i przez cały rok, to tak jakoś się składa, że znaleźć je można przeważnie w lasach i to jesienią. Wtedy każdy wypad zazwyczaj kończy się sukcesem. Warunkiem koniecznym dla tworzenia owocników jest przede wszystkim woda, w tym wysoka wilgotność powietrza. Dlatego w okresach gdy podłoże i powietrze są suche, trudno je znaleźć. Pozostałe czynniki, jak temperatura powietrza i pora roku, warunkują to, jaki gatunek można spotkać. Pierwsza fala grzybów zaczyna wyrastać wiosną, nie są to liczne gatunki i zwykle dość rozproszone w terenie. Na początku lata, w czerwcu i lipcu, jeśli nie jest zbyt sucho, zaczynają wyrastać gołąbki i kurki. Zwykle w drugiej połowie lata, w sierpniu i na początku września, jest zbyt sucho i grzyby wyrastają jedynie po większych opadach deszczu lub w wilgotnych siedliskach. Jeśli jednak lato jest chłodne i deszczowe, okres od drugiej dekady lipca może być nie gorszy niż jesień. Jesienny masowy wysyp grzybów zaczyna się w połowie lub w końcu września i trwa do pierwszych przymrozków. Późną jesienią i w bezmroźnych okresach zimy można spotkać nieliczne, charakterystyczne dla tej pory roku, gatunki grzybów.




Gdzie szukać?

Niezwykle duże znaczenie dla powodzenia naszych zbiorów ma wybór odpowiedniego miejsca. Występowanie większości jadalnych grzybów związane jest z obecnością określonych gatunków drzew, dlatego też typ lasu jest dla nas bardzo ważną informacją. Najwięcej cenionych okazów grzybów możemy spotkać w lasach iglastych z dużym udziałem sosen i świerków. Dobre warunki stwarzają także lasy liściaste, w których obficie występują dęby lub buki. Ważnym czynnikiem jest typ gleby, która powinna być piaszczysta, gdyż grzyby słabo rozwijają się na terenach podmokłych lub bagiennych. Wiele gatunków (jak kanie i rydze) rośnie także na skrajach lasu i polanach, część również na łąkach - przykładem są pieczarki.




Asortyment zbieracza

Przed wyjściem do lasu warto się zaopatrzyć w wiklinowy kosz. Plastikowe wiadra i foliowe torby nie zdają egzaminu, gdyż brak odpowiedniego dostępu powietrza powoduje szybsze psucie się grzybów. Należy wystrzegać się okazów starych, w których mogą mieć miejsce procesy psucia, a szczególną uwagę powinniśmy zwrócić na grzyby z miękkim trzonem lub kapeluszem - cecha ta często świadczy o opanowaniu przez owady. Kolejną rzeczą, o której musimy pamiętać, jest to, że grzyby dużo łatwiej niż rośliny pobierają z podłoża metale, w tym i szkodliwe metale ciężkie. Dla naszego zdrowia będzie więc lepiej, jeśli zrezygnujemy ze zbierania grzybów w pobliżu dróg czy na terenach wysokiego skażenia przemysłowego.



PORADY



  • Żeby grzybobranie nie skończyło się dla nas nieszczęściem, musimy zachować dużą ostrożność. Powinniśmy zbierać tylko te grzyby, które dokładnie znamy i potrafimy oznaczyć. Przy zbieraniu grzybów blaszkowych sensownie jest przed zerwaniem odgarnąć ściółkę i zwrócić uwagę na nasadę trzonu - jej budowa pozwala rozpoznać śmiertelnie trujące muchomory,

  • Jednym z podstawowych błędów niedoświadczonych zbieraczy jest omijanie szerokim łukiem grzybów blaszkowych. A przecież w naszych lasach rośnie ponad 2 tysiące gatunków tych grzybów! Wystarczy wspomnieć o pieczarkach, boczniakach, szarych gąskach, zielonkach, opieńkach i popularnych "sowach",

  • Największym utrapieniem zbieracza są "fałszywki". Są to grzyby, które na pierwszy rzut oka wyglądają na jadalne, a potem psują nam całą potrawę. Najgorszą sławą cieszy się Borowik szatański, tzw. "szatan", który wygląda jak prawdziwy borowik, ale choć mały kawałek kapelusza zrujnuje nam całe danie. Ma trochę bardziej pożółkły kapelusz i ew. możemy ostrożnie sprawdzić czy kapelusz podejrzanego grzyba nie j est gorzki. Należy uważać również na bardzo jasnego Goryczaka żółciowego,

  • Należy pamiętać, że niemal w każdej rodzinie grzybów znajdują się gatunki trujące i nie ma takiej cechy (jak barwa, smak czy zapach), która jednoznacznie zdradzałaby przydatność do zjedzenia,

  • Sprawdzanie stopnia jadalności grzybów za pomocą srebrnej łyżki lub cebuli należy do średniowiecznych przesądów.

  • Jeśli chcemy zachować grzyby na zimę i dłużej, możemy skakać z radości, bowiem mamy bardzo szerokie możliwości: możemy je suszyć, solić, marynować, konserwować i zamrażać,

  • Wielu zastanawia się czy lepsze dla środowiska jest wykręcanie z ziemi całych owocników czy też odcinanie grzyba tuż przy ziemi. W rzeczywistości oba sposoby są dobre, choć wykręcenie całego grzyba i przykrycie dołka ziemią powoduje, że nie wysycha grzybnia.